Cili është Përkufizimi i Prindërimit?
Një prind i vërtetë është ai që i ndihmon fëmijët e tij të zhdukin defektet e tyre të personalitetit dhe të shfaqin cilësi të mira. Shumë prindër sot mendojnë se blerja e rrobave të kushtueshme, ushqimeve dhe pagesa e shkollës e kurseve janë detyrat e tyre të vetme. Ata nuk arrijnë të kuptojnë se kjo i nxit fëmijët vetëm të dëshirojnë kënaqësi të kësaj bote. Këto kënaqësi ushqejnë defekte në to. Pra, prindërit duhet të shohin nëse po u japin edukim të vërtetë fëmijëve të tyre. Wshtë detyra e prindërve të ndihmojnë fëmijët e tyre të përhapin cilësi të mira dhe kështu të bëjnë një jetë të lumtur.
Vetëm prindërit e lumtur mund të gjenerojnë një brez të lumtur
Vetëm prindërit e lumtur mund të gjenerojnë një brez të lumtur. Në mënyrë që të krijoni sanskare (përshtypje të nënvetëdijshme) të mira në mendjen e fëmijëve, duhet të ketë një komunikim të mirë midis prindërve dhe fëmijëve. Vetëm prindërit që janë të lirë nga stresi mund t’i mësojnë fëmijët e tyre të bëjnë një jetë pa stres.
Ata mund të komunikojnë me fëmijën e tyre lehtë. Fëmijët nuk kanë dëshirë të flasin me prindër që janë gjithmonë nën stres. Ata nuk kanë dëshirë t’ua përcjellin idetë, mendimet dhe problemet prindërve të tillë. Prandaj, është e nevojshme që prindërit të qëndrojnë pa stres.
Arsyet e stresit tek prindërit
- Gjithmonë duke jetuar në të kaluarën
- Biseda dhe qasja negative
- Mospranimi i gabimeve tona para fëmijëve
- Vazhdimisht duke u përpjekur për të gjetur gabime te fëmijët
- Ruajtja e imazhit personal gjatë bisedës me fëmijët
- Të folurit me autoritet
- Duke harruar që edhe fëmijët kanë parimet e tyre
- Çdo person ka një natyrë të ndryshme
- Mosshpjegimi i duhur
- Asnjë komunikim me fëmijët
- Pritshmëri të larta
1. Gjithmonë duke jetuar në të kaluarën
Prindërit, mendja e të cilëve është gjithmonë në të kaluarën nuk mund të komunikojë me fëmijët e tyre. Fëmijët harrojnë lehtësisht të kaluarën e tyre dhe gjithmonë jetojnë në të tashmen; prandaj ata janë gjithmonë të lumtur. Ne gjithmonë kujtojmë incidentet dhe ngjarjet e së kaluarës dhe vazhdojmë të mbajmë barrën e përvojave të këqija me të cilat përballemi në të kaluarën. Pra, kur fëmijët përpiqen të flasin me ne, ne nuk jemi në gjendje t’i dëgjojmë dhe t’i kuptojmë. Prandaj, ne gjithmonë duhet të përpiqemi të jetojmë në të tashmen.
2. Biseda dhe qasja negative
Deklaratat negative, si: ‘Ju nuk dini asgjë’, ‘ju jeni të padobishëm’, dëmtojnë jashtëzakonisht fëmijët. Lëndimet fizike shërohen, por lëndimi i shkaktuar në mendjen e dikujt nuk shërohet lehtë. Pra, ne duhet të jemi gjithmonë pozitivë në qasjen dhe të folurin tonë ndërsa flasim me fëmijët. Biseda jonë duhet të jetë e tillë që të inkurajojë fëmijët.
3. Mospranimi i gabimeve tona para fëmijëve
Pranimi i gabimeve tona zvogëlon stresin në mendjen tonë. Fëmijët zhvillojnë respekt për ne. Meqenëse fëmijët përpiqen të imitojnë prindërit e tyre, edhe ata mësojnë të pranojnë gabimet e tyre me sinqeritet. Kur i fshehim gabimet tona, ne bëhemi të tensionuar. Fëmijët i kuptojnë të gjitha gabimet tona. Pra, kur ne nuk i pranojmë gabimet tona, ata ndiejnë: nëna dhe babai im nuk i pranojnë gabimet e tyre, atëherë pse duhet ta bëj unë? ’Kjo zhvillon një përçarje delikate midis fëmijëve dhe prindërve.
4. Vazhdimisht duke u përpjekur të gjeni gabime tek fëmijët
Nëse vazhdimisht përpiqemi të gjejmë gabime tek fëmijët tanë, ne do të qëndrojmë gjithmonë të tensionuar. Në vend të kësaj, ne duhet të përpiqemi të vërejmë cilësitë e tyre të mira dhe t’i pranojmë ato. Si rezultat, edhe fëmijët i kuptojnë dhe pranojnë defektet e personalitetit të tyre me kalimin e kohës dhe përpiqen t’i zhdukin ato. Nëse shohim virtytet e fëmijëve tanë në vend që të gjejmë gabime tek ata, ne do të qëndrojmë gjithnjë në një gjendje lumturie.
5. Ruajtja e imazhit personal gjatë bisedës me fëmijët
Shumë prindër janë të kujdesshëm për të ruajtur imazhin e tyre në lidhje me pozicionin e tyre në shoqëri edhe kur flasin me fëmijët e tyre. Prindërit nuk do të jenë kurrë në gjendje të komunikojnë në mënyrë efikase me fëmijët e tyre nëse kanë krenari në mendjen e tyre për pozicionin që zënë në shoqëri. Në një situatë të tillë, prindërit janë nën stres dhe fëmijët nuk i përfillin ata. Prindërit duhet të sillen natyrshëm me fëmijët e tyre duke harruar karrierën dhe pozicionin e tyre në shoqëri. Vetëm atëherë ata do të jenë në gjendje të qëndrojnë të lumtur dhe të rrisin fëmijët e tyre në mënyrë efikase.
6. Të flasësh me autoritet
Fëmijëve nuk u pëlqen kur prindërit flasin me ta me autoritet. Në vend që të flasim me autoritet, të flasim me dashuri. Nuk na pëlqen të pranojmë diçka që tregohet me autoritet. Ndja, të kujtojmë se, të flasësh me autoritet sjell stres, ndërsa të flasësh me dashuri të sjell lumturi.
7. Duke harruar që edhe fëmijët kanë parimin hyjnor në vete
Ndërsa komunikojmë me fëmijët duhet të kujtojmë gjithmonë se, çdo fëmijë ka Parimin Hyjnor në vete. Respektoni Parimin Hyjnor në to ndërsa u flisni. Ndaj, ndërsa flisni me fëmijën, mos mendoni se po flisni me një person; përkundrazi, mendoni se po i flisni parimit Hyjnor. Kjo do të ndihmojë në largimin e stresit dhe do t’ju ndihmojë në përjetimin e lumturisë.
9. Mosshpjegimi i duhur
Çdo gjë duhet t’u shpjegohet fëmijëve siç duhet. Ndërsa u flasim fëmijëve duhet të zbresim në nivelin e tyre; vetëm atëherë, fëmija do të na respektojë dhe do të na dëgjojë. Kështu, nëse fëmija është në standardin e parë, atëherë prindi duhet të komunikojë me të në atë nivel. Sidoqoftë, për shkak të egos, prindërit hezitojnë të ulen në nivelin e fëmijëve ndërsa flasin me ta dhe kështu, fëmijët nuk arrijnë t’i respektojnë dhe t’i dëgjojnë ata. Kjo zhvillon stres në mendjet e tyre. Prindërit duhet të kuptojnë se ata mund të minimizojnë stresin nëse komunikojnë me fëmijët duke zbritur në nivelin e tyre.
10. Asnjë komunikim me fëmijët
Askush nuk është në dispozicion për të dëgjuar problemet me të cilat përballen fëmijët. Prindërit janë të zënë me punën e tyre, ndërsa mësuesit shqetësohen vetëm për plotësimin e planprogramit të tyre. Si rezultat, fëmijët janë konfuzë mendërisht. Ata e humbin respektin dhe besimin te prindërit e tyre. Prindërit janë të stresuar sepse fëmijët nuk i dëgjojnë ata. i Bashkon biseda e rastësishme. Pra, është shumë e domosdoshme që prindërit të marrin kohë, të ulen dhe të flasin rastësisht me fëmijët e tyre për të paktën 15 minuta në ditë. Kjo do të ndihmojë në minimizimin e stresit.
11. Pritshmëritë e mëdha
Fëmijëve nuk u pëlqen kur bisedojmë me ta dhe kemi pritshmëritë në mendjen tonë. Ata menjëherë perceptojnë tensionin e këtyre pritshmërive. Ne duhet të bisedojmë me ta pa pasur ndonjë pritje. Dashuria ekziston atje ku nuk ka pritje. Kështu, në vend që të pres që, “Djali im do të kujdeset për mua në pleqërinë time, ai do të ruajë dhe përmirësojë reputacionin tim në shoqëri”, këshillohet të mendoni, “Zoti është atje për t’u kujdesur për mua gjithmonë”.
